Ο νεαρός Άγγλος φοιτητής Φρέντερικ Νορθ Ντάγκλας επισκέφτηκε τον ελληνικό χώρο το 1811. Mε ορμητήριο τη Ζάκυνθο ταξίδεψε στην Ήπειρο, τη Θεσσαλία, την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρά Ασία, το Αιγαίο, την Αττική, την Πελοπόννησο και την Κρήτη. Έχοντας ανά χείρας συγγράμματα άλλων Ευρωπαίων περιηγητών, και στις αποσκευές του μυαλού του τη γερή κλασική παιδεία του, παρατηρεί το νεοελληνικό τοπίο και τους ντόπιους, συγκρίνοντάς τους διαρκώς με τους προγόνους τους. Ό,τι αντικρίζει τον παραπέμπει στο αρχαίο παρελθόν και τον ωθεί σε ενδιαφέροντα κριτικά συμπεράσματα για τη θρησκεία, τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και τα έθιμα των Νεοελλήνων. Στο ταξιδιωτικό του δοκίμιο εξετάζει, τέλος, ζητήματα εξωτερικής πολιτικής της πατρίδας του έναντι Οθωμανών, Ρώσων και Γάλλων στον διεκδικούμενο χώρο της νοτιοανατολικής Μεσογείου.